Door

In Mattheus 26:2 zegt Jezus: "Over twee dagen is het, zoals  jullie weten, Pesach. Dan wordt de Mensenzoon uitgeleverd om  gekruisigd te worden". Vreemd genoeg vinden we van de zijde van  zijn discipelen helemaal geen reactie op zijn woorden. Nog twee  dagen, dan is het zover. Het zijn de woorden van iemand die beseft  voor een ultieme krachtproef te staan (Jes. 59:16). Zijn missie, de tegenstander  van God voorgoed de mogelijkheid te ontnemen om de mens nog  langer in gijzeling te houden onder de vloek van de zonde. De wereld de mogelijkheid van vergeving en verlossing schenken met  als hoogtepunt de behaalde overwinning proclameren door op te  staan uit de dood, dat was zijn passie.

Pesach is het feest dat was  ingesteld voorafgaand aan de uittocht uit Egypte. Eén van de drie  grote feesten van Israël die een profetische lading hebben. De naam  Pesach is ontleend aan het werkwoord pasach dat voorbijgaan,  sparen, betekent. Het oordeel van God over de zonde dat voorbij  gaat aan diegenen die het offer van het lam hebben aanvaard! Toch  blijft het vaak ontzettend moeilijk om mensen te laten begrijpen dat  God de wereld zo lief heeft dat Hij zijn enige Zoon gezonden heeft  opdat ieder die in Hem gelooft eeuwig leven heeft (Joh. 3:16). Waarom is er  zover leed en ellende in deze wereld. Als God zo machtig is waarom  laat Hij het dan gebeuren, waarom doet God niets! Het lijkt er op dat  lijden vaak de grootste hindernis is die mensen ervan weerhoudt om  te geloven in een liefhebbende hemelse Vader. E.n van de  bekendste geschiedenissen waarin het onbegrip over het menselijke  lijden aan de orde komt is het boek Job. In onbegrip over het lijden  dat Job treft zegt de vrouw van Job tegen haar man: "Vervloek God  en sterf". Bij het zoeken naar een verstandelijk antwoord op de  vraag van het lijden kunnen we niet voorbij gaan aan de invloed die  de mens heeft gehad op de loop van deze wereld. 

God heeft er voor gekozen om de mens een volmacht te geven in  vrijheid eigen keuzes te maken. Elke keuze heeft echter een  consequentie. Adam kon er voor kiezen de vrucht van de boom van  kennis van goed en kwaad wel of niet te nemen. In de gelijkenis van de verloren zoon zien we dat deze volkomen vrij is om zijn erfdeel te  verspillen in een ver land, waarbij hij zichzelf vervolgens in een  uitzichtloze situatie van gebrek en leed brengt. De machthebbers in de tijd van Jezus waren vrij Hem te kruisigen of Hem vrij te laten. In  de kern is het lijden van deze wereld terug te voeren naar het gevolg  van menselijk misbruik van de vrijheid. De vrijheid die we van God  hebben ontvangen om zelfstandig keuzes te maken. 

In de brief aan de Romeinen schrijft de apostel Paulus dat de  schepping "ten prooi is gevallen aan zinloosheid, niet uit eigen wil,  maar door hem die haar daaraan onderworpen heeft’’ (Rom 8:19). Zonde heeft  de schepping aangetast. Daarvan zijn pijn, lijden, ziekte en  natuurrampen een gevolg. Aan de andere kant zien we dat er nog  steeds sprake is van een stabiele, universele schepping, die ordelijk  en voorspelbaar functioneert. Nog steeds in takt zoals door God  ingesteld. Deze ordelijkheid die we in natuur en medische  wetenschap hebben leren kennen laat zien dat we ons ook kunnen  branden aan vuur dat bedoeld is om te verwarmen. Het gevolg  daarvan is dat een zondig leven zijn eigen vergelding te weeg brengt  dat uitmondt in lijden (Rom. 1:19-32). 

"Eigen schuld dikke bult" zou je kunnen zeggen. Dat is ook de  veronderstelling die de discipelen vaak uiten wanneer er een zieke  bij Jezus komt en een beroep doet op de genade van de genezing. Je zou kunnen zeggen voor diegenen die het lijden overkomt of  anderen zien lijden biedt dit weinig troost. Toch zien we dat juist  voor hen de Bijbel een boodschap van troost biedt, waarbij ze op  hun geloof worden aangesproken. In Hebr. 2:14-18 schrijft Paulus: 

"Omdat die kinderen mensen zijn van vlees en bloed, is de Zoon een  mens geworden om door zijn dood definitief af te rekenen met de  heerser over de dood, de duivel, en zo allen te bevrijden die slaaf  waren van hun levenslange angst voor de dood. Het moge duidelijk  zijn: hij is niet begaan met het lot van engelen, hij is begaan met het  lot van de nakomelingen van Abraham. Daarom moest hij in alles  gelijk worden aan zijn broeders en zusters; alleen dan zou hij in  aangelegenheden tussen God en zijn volk een betrouwbare  hogepriester zijn, die verzoening bewerkt voor hun zonden. Juist omdat  hij op de proef werd gesteld en het lijden volbracht heeft, kan  hij ieder die beproefd wordt bijstaan".

Met Pasen staan we niet alleen stil bij de overwinning over de dood,  het is ook het moment waarop Jezus binnentreedt in de pijn van het  lijden van de mensen. De kern van de boodschap van het evangelie  een gekruisigde Christus (1Cor. 1:23). We dienen geen afstandelijke God die het  lijden van de wereld slechts van een afstand aanschouwt. Er is een  lied dat zegt: "Hij kent de pijn, hij huilt de tranen en draagt de  mensen zoals wij, de grenzen van verdriet van dood en pijn voorbij".  Jes. 53:10-11 zegt:

"Maar de Heer wilde hem breken, maakte hem  ziek. Hij offerde zijn leven voor hun schuld, om zijn nageslacht te  zien en lang te leven. En door zijn toedoen slaagde wat de Heer  wilde. Na het lijden dat hij moest doorstaan, zag hij het licht en werd  met kennis verzadigd".

De opstanding van Jezus is de ultieme verkondiging van het feit dat  de vloek van de zonde definitief verbroken is. Uit het lijden van Jezus  is het goede voortgekomen. Het lijden in deze wereld kan daarom  niet het laatste woord hebben. Eens zal de schepping worden bevrijd  uit de slavernij van de vergankelijkheid en delen in de vrijheid en  luister die Gods kinderen geschonken wordt (Rom. 8:21). Jezus zal terugkomen  om alles tot volkomen vernieuwing te brengen. Het 21e hoofdstuk  van het boek Openbaringen toont ons het visioen van een dag  waarop "God alle tranen uit hun ogen zal wissen. Er zal geen dood  meer zijn, geen rouw, geen jammerklacht, geen pijn, want wat eerst  was is voorbij. Alles maak ik nieuw!"

Pasen betekent dat wanneer je  het offer van het lam aanvaardt, het oordeel over de zonde aan je  voorbij zal gaan en je deel mag uitmaken van een nieuwe  schepping!

Wim Sigmond